KOSOVIĆ, RADOŠ

rados kosovic
Radoš Kosović (rođen 1984. godine u Beogradu), diplomirao je na Filološkom fakultetu skandinavske jezike i književnost, a master diplomu iz te oblasti stekao je na Univerzitetu u Adgeru (Norveška). Bavi se esejističkim i beletrističkim radom, prevodi sa norveškog i danskog jezika, radi kao profesor norveškog jezika u školi Kontekst u Beogradu, a tokom istraživačkog rada na doktorskim studijama predavao je na grupama za savremenu norvešku i skandinavsku literaturu na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Godine 2015. dobio je nagradu Miloš N. Đurić za prevod romana Dani u povesti tišine Merete Linstrem, i nagradu Aleksandar I. Spasić za prevod Filozofije slobode Laša Svensena.
   Objavljeni prevodi Radoša Kosovića: Espen Hamer, Unutarnji mrak: esej o melanholiji (Geopoetika, 2009); Marija Par, Srce od vafla: Lena i ja u Lom Matildi (Kreativni centar, 2011); Erlend Lu, Prohujalo sa ženom (Geopoetika, 2011); Jun Fose, Ja sam vetar (smederevski festival „Tvrđava teatar”, 2011); Henrik Ibzen, Cezar i Galilejci (Srpsko narodno pozorište, 2011); Tune Hednebe, izabrane pesme (književni časopis Disovo proleće, broj 43, 2012); Erlend Lu, Fvonk (Geopoetika, 2012); Laš Fr. H. Svensen, Filozofija rada (Geopoetika, 2012); Laš Fr. H. Svensen, Filozofija slobode (Geopoetika, 2013); Erlend Lu, Popis (Geopoetika, 2013); Karen Bliksen, Babetina gozba (Geopoetika, 2013); Karen Bliksen, Moja Afrika (Geopoetika, 2014); Ju Nesbe, Doktor Proktorov prdiprah (Odiseja, 2014), Karl Uve Knausgor, Merete Linstrem, Dani u povesti tišine (Geopoetika, 2015), Karl Uve Knausgor, Moja borba, prva i druga knjiga (Booka, 2015-2016), Odabrane pesme Ćišti Blom (časopis za prevodnu književnost Mostovi, broj 167-168, 2016), Erlend Lu, Kraj nama poznatog sveta (Geopoetika, 2016).
    Od Kosovićevih autorskih dela najznačajniji su roman Karneval (Mali Nemo, 2011), pripovetke Eremiti (Mali Nemo, 2012), esej „Popularna avangarda: Nadrealizam i Džeferson erplejn” (Anali Filološkog fakulteta, 2014), kao i pogovor za Babetinu gozbu, roman danske spisateljice Karen Bliksen (Geopoetika, 2013).
Radoš Kosović živi i radi u Beogradu.

 

 

KUZMANOVIĆ, JOVANA

Jovana mala
   Jovana Kuzmanović (rođena 1979. godine u Beogradu) diplomirala je opštu književnost sa teorijom književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Prevodi knjige za decu i druge tekstove sa engleskog na srpski i obrnuto, bavi se novinarstvom i korekturom. 
   Prevodila je i uređivala članke na engleskom i srpskom za časopise o računarima Kompjuterske igre, T3, Bonus i Gamer, pisala članke o knjigama za decu (časopis Veliko dvorište) i slikarskim tehnikama u minijaturizmu (časopis Hobby Master). Trenutno radi kao menadžer projekata za lokalizaciju operativnih sistema i programa i prevođenje tehničkih tekstova u preduzeću Continuum, piše tekstove za časopis Svet kompjutera i prevodi romane za decu u Odiseji.
   Do sada je prevela romane: Džonatan Straud, Amajlija iz Samarkanda (Odiseja, 2007); Džonatan Straud, Golemovo oko (Odiseja, 2008); Džonatan Straud, Ptolomejeva kapija (Odiseja, 2009); Eva Ibotson, Tragom džinovskog lenjivca (Odiseja, 2011); Džonatan Straud, Solomonov prsten (Odiseja, 2012); Eva Ibotson, Kazanska zvezda (Odiseja, 2012); Eva Ibotson, Sedam veštica, jedna venčanica (Odiseja, 2013); En Fajn, Bebe od brašna (Odiseja, 2013); Daglas Adams, Mark Karvardin, Još malo pa nestalo: autostoperski vodič kroz svet koji iščezava (Odiseja, 2013); Eva Ibotson, Obdaništance za čudovišta (Odiseja, 2014).
   Živi i radi u Beogradu. Govori engleski, španski i italijanski jezik.

 

 

RAMADANSKI, DRAGINJA

Draginja

Draginja Ramadanski,jedan je od naših najboljih rusista i prevodilaca s ruskog i mađarskog jezika. Predaje na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, sa zvanjem vanrednog profesora.  Magistrirala je 1985. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu (Konstruktivne osobine proze V. V. Rozanova), gde je završila osnovne studije ruskog jezika i književnosti.  Doktorirala je 1992. godine, na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu (Parodijski plan romana Selo Stepančikovo F.M. Dostojevskog). Od njenih radova treba pomenuti:
Parodija u romanu Selo Stepančikovo F. M. Dostojevskog, Filozofski fakultet, Novi Sad, 2013, Sneško u tropima, Službeni glasnik, Akademska knjiga,  Beograd, Novi Sad, 2012, U potrazi za figurama, zEtna, Senta, 2012 (koautor). Autorka je i brojnih članaka. Najznačajniji prevodi s mađarskog jezika: K. Ladik, Ikarova senka, Orpheus, Novi Sad, 2004 (koprevodilac); J. Siveri, Raspuklina, Društvo književnika Vojvodine, Novi Sad, 2005, I. Konc, Odabrane pesme, zEtna, Senta, 2007, J. Bogdan, Latice, trn, Biblioteka Novi Kneževac, 2009, T. Miler, Istinita priča, Akademska knjiga, Novi Sad, 2011, U potrazi za figurama, zEtna, 2012, Oto Tolnai, Kišinjevska ruža, Akademska knjiga, 2013, P. Bender, Pre prvih mrazeva, Adresa, Novi Sad, 2014.

Od prevoda s ruskog jezika izdvajamo: F. Sologub, Senovite priče, Solaris, Novi Sad, 1995; M. Baškirceva, Dnevnik 1873-1884, Matica srpska, Novi Sad, 1996; M. Cvetajeva, Pacolovac, Orbis, Kanjiža, 1998; A. Genis, Američka azbuka, Crveni hleb, Geopoetika, Beograd, 1999, A. Genis, Dovlatov i okolina, Geopoetika, Beograd, 2000; A. Genis, Tama i tišina, Geopoetika, Beograd, 2000, M. Epštejn, Očinstvo, Aurora, Novi Sad, 2001, M. Epštejn, Novo sektaštvo, Aurora, Novi Sad, 2001, V. Jerofejev, Enciklopedija ruske duše, Geopoetika, Beograd, 2001, P. Krusanov, Ujed anđela, Geopoetika, Beograd, 2002, A. Genis, Kula vavilonska, Pejzaži, Koloplet, Geopoetika, Beograd, 2002, V. Jerofejev, Pet reka života, Geopoetika, Beograd, 2003, A. Genis, Vesti iz Edena, Geopoetika, Beograd, 2003; A. Genis, Stočiću postavi se, Geopoetika, Beograd, 2004; V. Jerofejev, Dobri Staljin, Geopoetika, Beograd, 2005; V. Kozlov, Nepoznati SSSR, sukobi naroda i vlasti 1953–1985, Institut za istoriju, Beograd, 2006; V. Jerofejev, De Profundis, Geopoetika, Beograd, 2007; V. Sorokin, Dan opričnika, Geopoetika, Beograd, 2008; J. Šifers, Smrću smrt uništi, Dereta, Beograd, 2009; Uzvodno od suza, prevodna antologija, Akademska knjiga, Novi Sad, 2009, A. Buškov, Vladimir Putin, Od pukovnika do kapetana, Euro-Giunti, Beograd, 2009.

Dobitnica je i brojnih nagrada: Društva književnika Vojvodine (2000), za prevod godine (A. Genis, Tama i Tišina; Dovlatov i okolina); „Laza Kostić“ (2003) na 9. međunarodnom Salonu knjige u Novom Sadu (A. Genis, Kula vavilonska i Pavel Krusanov Ujed anđela); „Miloš N. Đurić“ (2004) za najbolji prevod iz oblasti esejistike (A. Genis, Stočiću postavi se); „Bosiljak“ (2005), za prevodilački doprinos mađarskoj književnosti (J. Siveri, Raspuklina), Društva književnika Vojvodine (2013) za prevod godine (Oto Tolnai, Kišinjevska ruža).

 

 

SRBINOVIĆ, ANA

   Ana Srbinović (rođena u Beogradu), diplomirala je italijanski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Samostalni je umetnik i član Udruženja književnih prevodilaca Srbije. Do sada je prevela brojna dela sa italijanskog jezika, uglavnom beletristiku - romane, drame, pripovetke i eseje. Dobitnica je nagrade „Miloš N. Đurić“ (2007) za prevod sa italijanskog trilogije Naši preci, Italo Kalvino (Paideia, 2007). Već skoro trideset godina radi za izdavačke kuće, od kojih treba pomenuti Paideiu, Clio, Samizdat B92, Rad i Odiseju.
   Izdvajamo samo neka od mnogobrojnih dela koja je prevela: Luiđi Pirandelo, Priče za godinu dana (časopis Književnost, broj 11-12, 1989; časopis Pismo, broj 34, 1993. i broj 118-119, 2014; KOV, 1996; Paideia, 2009. i 2011); Đorđo Basani, Vrt Finci-Kontinijevih (Paideia, 2007); Italo Kalvino, Naši preci, (Paideia, 2007); Italo Kalvino, Ako jedne zimske noći neki putnik (Plato, 2003); Alesandro Bariko, City (Paideia, 2000); Italo Kalvino, Kosmikomike, stare i nove (Paideia, 2008).
   Odiseja je objavila njene prevode dva romana za decu italijanske književnice Bjanke Picorno – Slušaj kako mi lupa srce (2014) i Polisena i njeno prase (2014), kao i roman italijanskog pisca Antonija Tabukija, Indijski nokturno (prevod sa Elizabet Vasiljević, 2006).
   Ana Srbinović živi i radi u Beogradu. Govori italijanski i engleski jezik.

 

 

VUKOSAVLJEVIĆ, MARIJA

MarijaV.1jpg
 Marija Vukosavljević (rođena 1975) diplomirala je opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Zaposlena je kao urednica u Izdavačkoj kući Odiseja. Pre toga je uređivala časopis Veliko dvorište. Prevodi sa engleskog jezika.
   Prevela je desetak romana Džeklin Vilson (Jacqueline Wilson): Reci-šta-te-muči.net (Worry website, Odiseja 2015.), Sami u kući (Lily Alone, Odiseja, 2014.); Trejsi Biker u glavnoj ulozi (Starring Tracy Beaker, Odiseja, 2013.); Čik ako smeš (The Dare Game, Odiseja, 2012.); Priča o Trejsi Biker (The Story of Tracy Beaker, Odiseja, 2012.); Žurke u pidžamama (Sleepovers, Odiseja, 2011.), Moja sestra Džodi (My Sister Jodie, Beli put, 2011.), Lekcije iz ljubavi (Love Lessons, Beli put, 2010.), Tajne (Secrets, Odiseja, 2010.); Ilustrovana mama (The Illustrated Mum, Odiseja, 2008.). Prevodi uglavnom književnost za decu, a od prevoda za odrasle izdvajamo memoar Džejmsa Freja, Paramparčad. (A Million of Little Pieces, a memoir, Odiseja, 2007.)

 

 

More Articles...

  1. Živković, Suzana
Copyright 2012. izdavačka kuća ODISEJA Dobračina 5, 11000 Beograd | tel.+381 11 26 20 521 | +381 11 33 73 960 | fax. +381 11 26 21 375